Stworzenie nowoczesnego portalu o gryfonikach

LOGOWANIE
Login:

Hasło :
Zapamiętaj mnie:



Rejestracja użytkownika tutaj!
Odzyskanie hasła tutaj!

 
VIDEOGALERIA

The 2012 ABGA National!


[pokaż więcej]
POLECAMY

SZUKAJ
Dział:
Klucz:
FOTOGALERIA
Data dodania: 1364030673
Data dodania: 1405600494
Data dodania: 1405599944


[pokaż więcej]
HODOWLE

[pokaż więcej]
ARTYKUŁY


[pokaż więcej]



ARTYKUŁ


Artykuł do przeczytania.

Historia Gryfonika

Gryfonik to pies rzadko spotykany, a przede wszystkim mało znany w Polsce i niestety same początki powstania tej rasy są mało znane. Pewne natomiast jest to, że w Belgii istniały psy, które bardzo przypominały swoim wyglądem gryfonika i były one pupilami miejskich stangretów oraz dorożkarzy, a były one nazywane „małymi ulicznymi łobuziakami”. Te psy były trzymane w stajniach oraz wozowniach, jako łapaczy szczurów i wozili je dorożkarze, aż do momentu, gdy zainteresowały się nimi wytworne damy i w ten właśnie sposób trafiły na salony. Tam właśnie w Belgii w 1880 roku powstał Klub Griffon, a w roku 1883 po raz pierwszy rasa ta została zaprezentowana na wystawie, ale dopiero od momentu pojawienia się tego rzadkiego psa w Anglii, a było to w 1885 roku można śledzić jego dalszą historię. Choć uważa się także, że rasa ta była już znana znacznie wcześniej, a to, dlatego, że bardzo podobny pies został uwieczniony na obrazie Jana Van Eycka pt. „Ślub Arnolfini”, który powstał w 1434 roku. Od około roku 1880 belgijscy hodowcy zaczęli hodować gryfonika brukselskiego, czyli griffon bruxellois. Ten niezbyt duży pies nazywany był „Garcon du Petit Waterloo” i dosyć często można go napotkać w drzewach genealogicznych dzisiejszych przedstawicieli tej rasy, a wiec można go nazwać z całą pewnością protoplastą. Hodowcy krzyżowali tego psa z mopsami, ponieważ zależało im na uzyskaniu twardszego włosa oraz mocniej wyprofilowanej głowy. Podczas takiego krzyżowania, często wychodziły psy o krótkiej sierści i później zostały one nazwane gryfonikami brabanckimi. Pies rasy Mops wniósł do hodowli z dawnych czasów to, co najbardziej rzuca się w oczy, czyli czarną maskę i nowe umaszczenia. Do znacznego wzrostu rozmiarów hodowli gryfoników na pewno zdecydowanie przyczyniły się dwa niezmiernie ważne wydarzenia. Pierwszym ważnym wydarzeniem było otrzymanie przez tą rasę otrzymała pierwszego miejsca, na najlepszego psa wystawowego na zawodach, które odbyły sie w 1880 roku. Natomiast drugim wydarzeniem był ogromny wzrost jego popularności, a stało się to za sprawą sznaucera miniaturowego, który pojawił się w Niemczech. Franz Krichler w swojej książce twierdził, że gryfonika można odróżnić od niemieckiego pinczera szorstkowłosego jedynie poprzez jego rudo – żółte umaszczenie, Strebel natomiast nazwał tego psa „belgijskim pinczerem małpim” i według jego teorii rasa ta powstała ze skrzyżowania niemieckiego pinczera małpiego wraz z mopsem. Przyjęto założenie, że przodkami pinczera małpiego oraz gryfonika belgijskiego są te same, małe rozczochrane pieski, ale to założenie wcale nie musi jednak oznaczać, że jedna rasa wywodzi się z drugiej. Są również osoby, które twierdzą, że przodkami gryfonika mogły być także yorkshire teriery, czy spaniele miniaturowe. Gdy bardziej przyjrzymy się zarysowi tej rasy to chyba, najbardziej prawdopodobną wersją wydaje się być ta z mopsem. Wskazuje zwłaszcza na to wygląd gryfonika brabanckiego, który swoim wyglądem bardzo przypomina smukłego mopsa i raczej trudno zaprzeczyć, że istnieje duże podobieństwo między tymi rasami. Kolejnym ważnym wydarzeniem, które przyczyniło się do spopularyzowania rasy gryfonika było założenie w 1896 roku, w Anglii przez Handley Spicer Klubu Miłośników Gryfonika, a także to, że rasa ta została w 1898 roku uznana przez English Kennel Club. Po 1900 roku stały się one niezwykle popularne dzięki królewskiemu zainteresowaniu, które zdecydowanie okazywała im królową belgijska, Maria Henrietta Austriacka. Wiele tych psów wtedy wyeksportowano za granicę i pomogły one w rozwoju, a także znacznemu spopularyzowaniu tej rasy. Niestety wybuch pierwszej wojny światowej okazał się trudnym momentem dla hodowców rasy gryfonik i przez znaczne błędy w 1945 roku Gryfonik prawie zniknął w swoim ojczystym kraju. Później zaczęto te psy eksportować, ale nawet pomimo tego na całym świecie nie ma, aż tak dużo osobników tej niezwykle interesującej rasy psów. Bardzo interesujące w tej rasie jest to, że dosyć często można spotkać się z sytuacją, gdzie w jednym miocie na świat przychodzą trzy odmiany gryfoników, czyli gryfonik brukselski, gryfonik belgijski oraz gryfonik brabancki.

Każdy użytkownik portalu może dodawać komentarze do artykułów na naszym forum. Dodaj komentarz


(2013-01-24 18:16:54)

Dodaj opinię


Uwaga!
Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) oraz zdjęć i elementów graficznych publikowanych w portalu GRIFFONS.PL w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu!



Aby powrócić do spisu artykułów, kliknij tutaj!

PARTNERZY


Partner: GRIFFONS.PL

[pokaż więcej]

SZCZENIĘTA
Z Wulkanu Serc FCI

[pokaż więcej]
NA SPRZEDAŻ
CHERRY LADY
[pokaż więcej]
PSY
Dexter Park Ridge

[pokaż więcej]
SUKI

[pokaż więcej]
MŁODZIEŻ
JUSTIN Hell on Wheels

[pokaż więcej]
W PAMIĘCI

Gilbert Mawpet

[pokaż więcej]





Copyright © 2013 GRIFFONS.PL Wszystkie prawa zastrzeżone. Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.
Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej.
Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w Polityce Prywatności.